Fulden Ufacık

"İnsan, insanın yükünü bilmeden ne kolay hüküm veriyor."

90'lı yılların o ince tebessümü mevcut bu eserde. Sokaklarda oynayan çocukların ezan sesi ile eve geldiği, komşuculuğun bir kapı kadar yakın olduğu, elinde ne varsa hiç düşünmeden paylaşıldığı, sevgilerin hissedildiği, kek kokularının fırından çıkıp insanın ruhunu da beslediği zamanlar..

Arkadaşlıkların yürekten hissedildiği, kimsenin kuyusunun kazılmadığı ve sevginin içten var olduğu o zamanları Lale Sokak'ın kaldırımlarından başlayarak evlerin içerisine doğru yol alacaktır. Bu yolculuğa şahitlik ederken her bir karakteri sanki yanı başında gibi izleyecek okuyucu. Onların dertlerini, sevinçlerini, üzüntülerini, acılarını, çıkmazda kaldıkları anların hepsini Pınar Pars'ın kalemi ile yüreklerin bir köşesinde var ederken kendi hayatlarının tınısı da duyacaktır. Zenginliğin gerçek anlamının yardımlaşma ve sevilme olduğunu Lale Sokak'ın binalarından tanıklık edilecektir.

"Bazı insanlar aynı hikayede yaşar ama hiçbir zaman aynı cümlede buluşamaz."

Umutlu bekleyişinin derinliğini, kavuşulamayan sevdaların, aşkın mutluluğunu, yapılan eylemlerin sonuçlarını, pişmanlıkların, geçmişin özlemini ve beklemenin sabrını 90'lı yılların arabesk kokan yıllarında tanıklık edeceksiniz. Ana hatlarıyla Derya'nın çevresinde yaşanan ve gelişen olaylar okunsa da bunların herkesten bir parça olduğunu eserin son sayfasına kadar bilecek okuyucu. 

"İnsan, büyüdükçe yer değiştiren bir şeylerin farkına varıyordu ama bunu kimseye anlatamıyordu."

Yazarın kendisine has kalemi ile 90'lı yılların naftalin kokan Lale Sokak'ında dolaşırken hayatın anlamını yeniden düşünecek okuyucu. Bu eserin okuyucunun içine işlemesi ve geçmişin o bilinen kokusunun duyulması bana göre yazarın kalemiyle ilgili. Yaşananları benimseyerek ve her bir karakter ve anın duygularını kaybettirmeden incelikle işlenmesiyle alakalı.

"Aynı günün içinde biri gelir, biri gider. İnsan yetişmeye çalıştığı her şeyin arasında bazen biraz eksilir, bazen de biraz büyür."

Eğer bu türde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu eseri mutlaka incelemelisiniz.

"Kitap okumak benim için kaçınılmaz bir şey çünkü hayatımda bir sorun çıktığında, cevabı dönüp dolaşıp yine kitaplarda arıyorum."

Hwang Bo-reum'un kaleme aldığı denemelerde kendisinin yazar olmasının yanında nitelikli bir okuyucu olduğunu da fark edecek okuyucu. Onlarla konuşuyormuş gibi aktardığı yazılarında birçok esere yer vermesi ve eserler hakkındaki düşüncelerini de dile getirmesi kitapları hayatının içerisinde her zaman bulunduğunun bir kanıtı niteliğinde. Çünkü onun için kitaplar sadece kağıda yazılmış yazılar değil, o yazıların içerisine dahil olmak demektir. Onda bıraktığı izler ise hayatındaki yapı taşlarından sadece birisi...

"Hayat bazen üstüne üstüne gelir ya, işte o zaman sorularının cevabını kitaplarda arayabilirsin. Umudunu yitirdiğin günlerde, ayağa kaldıracak cümleler yine kitaplardan çıkıp gelir."

Bu denemelerde birçok eserden bahsedilirken aynı zamanda bazı yazarların/ bilinen kişilerin kitaplar hakkında söylemiş oldukları cümleler de mevcuttur. 

"Hayatın derinliklerine dokunan bir cümleyle karşılaştığımızda altını çizerek onu kabul ederiz. Ama aynı anda güçlü bir şüphe de duyarız: Acaba bu cümleleri gerçekten içselleştirebilir miyiz? Hayatımıza uygulayabilir miyiz?"

Yazarın kendi anılarından bahsederken kitapların hayatındaki etkisini denemelerinde yer vermesi yazılanların okuyucuyla bağ kurmasında önemli bir etken. Bu sayede okuyucu kendi gibi düşünen veya sevdiği bir eylem ile ilgili farklı bir bakış açısına tanıklık ederken kitapların zenginliğini hissecektir. 

"Okumayı, kendimi korumak için hikayeler toplama eylemi olarak görüyorum."

Yazarın kendisine has akıcı dili ile denemelerin içerisinde keyifli bir vakit geçirirken kendi hayatınızı ve kitapların sizin için ne ifade ettiğini düşüneceksiniz.

Eğer deneme türünde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu kitaba mutlaka bir şans vermelisiniz.

Balkan Savaşı'ndan Kurtuluş Savaşı'na değin yıllarca cephelerde savaşmış, esir düşmüş, vücudunda savaş yaraları olmasına rağmen vatanı için siper olmuş Hamit Çavuş'un hikayesine tanıklık edecek okuyucu. Annesi ve sevdiği eşi ile sakin ama huzurla yaşadığı köyünden Osmanlı'nın çağrısı üzerine Balkan Savaşı'na doğru yol alırken hayatı daha önce hiç tanık olmadığı olayların içerisinde yer alacağını asla bilemezdi. Balkan, Çanakkale, Doğu Cephesi ve Kurtuluş Savaşı'nın en sarsıcı anlarını ruhunda bıraktığı izler ise bir ömür boyu onunla olacaktır.

"Ben Çanakkale Cephesi'ndeydim. Gelibolu'dan geriye dönen asker çok azdır. Conkbayırı'ında, Anafartalar'da, Arıburnu'nda çarpıştım. Savaştım deyip savaşa girip de sağ kalan hiçbirini gördün mü? Ölünceye kadar ateşten gömleği giymiştir. Üstümüze gülleler düştü. Gökten taş, toprak, kan yağdı. Savaştan geriye kalmış her insan sakattır, yarı ölüdür. Dönenlerin kimi kolunu, kimi gözünü, kimi bacağını bırakmıştır. Sorarsan ben de yüreğimi Çanakkale'ye kurban bıraktım. Nasıl sağ kaldım, nasıl aklımı yitirmedim, bilemiyorum. Yüreğimi sokup aldılar, götürdüler. Bomboş kaldım. Gördüklerimden korktum da hala içimde bir şeyler kaldığını hissettim."

Kısa ama derinliği çok yüksek olan bir eser. Savaşların gerçek yüzünü Hamit Çavuş'un cephelerdeki on bir yıllık mücadelesi ile yeniden tanıklık edecek okuyucu. Özellikle Türk askerinin zorlu şartlarda asla pes etmediğini ve vatanı için her şeyi yapacağını bir kez daha göstermektedir bu eser. 

"Her insan, yarattıklarının sorumluluğunu taşımak zorundadır. Yarattığı şey gözle görünmez olsa bile."

Bir gün bu siyah ağaca beş yaşlarında dilsiz bir çocuk bırakılmıştır. Geziciler içinse bu çocuğun Orman Köyü'nde hiçbir şans yoktu. Onun gibi çocuklar köyden alınıp beyaz ağacın gövdesine gömülürlerdi çünkü köy haklı için işe yaramazlardı. Herkesin gözünde beyaz ağacın çocuğu olacağı ise kesin gözüyle bakılıyordu.

Her şey 1940 yılında Almanya'nın Manş Adaları'nı ele geçirmesi ile başladı. Hayatta kalabilmek uğruna Avusturya ilhak edildiğinde Viyana'dan Jersey Adası'na kaçan Hedwig (Hedy) Bercu için yeni bir tehlikenin sinyali çoktan kendisini belli etmiştir. Çünkü Hedy Yahudi'dir ve Hitler'in onun ırkı için düşündükleri de herkes tarafından bilinen bir gerçektir.

"Eğer bütün bir ırkı aynı kefeye koyar ve herkesin aynı olduğuna inanırsan, o zaman senin de Hitler'den farkın yok demektir."

Hedy, artık kaçacak başka bir yerin olmadığının farkındadır. Bu yüzden dosyalarda kendisinin Yahudi olduğu yer almaması için uğrasa da başarılı olamaz. Kendisini bir yere kadar korumak için Almanca-İngilizce tercümanlık işine başvurur. Almanlara çalışacak olmak onun için zor olsa da gözden uzak ve kimsenin kendisini fark etmemesini unmaktan başka seçeneği yoktur. Onu ilk gördüğü gün fark eden Teğmen Kurt Neumann ise hesaba katmamıştır.

"Bir yerin güzelliği oraya dair kurulan hayaller kadardı."

Ali Kemal Bey'in bir karşılaşma sonucu plansız bir şekilde hareket etmesiyle yaşanan olaylar ve geçmiş yad edilirken ruhta bıraktıklarına; keşkelerin ve eylemlerin sonuçlarının fark edildiği hüzünlü öyküye; kurulan hayallerin yaşanılan bir olay sonucu diğerlerinden eksik olması ile sonuçlanan bir esarete; Mert'in babası Tevfik Bey'i kaybettikten sonra geride bıraktıklarının peşinden gittiğinde öğrendiği gerçeğe; yeni bir hayatın zorlu bir yolculuğa gebe bırakmasının tanıklığına; İbrahim'in yürekte iz bıracak yaşamına; ertemele sanatı üzerinden yaşanılan bir güne; hayallerin bahçeye ekilen fidanlar gibi yeşereceğine olan inanca; unutulsa bile sevginin her zaman yürekte bıraktığı ize doğru yolculuk bekliyor okuyucuyu.

Umudun kırılıp yerle bir olmasını, beklemenin yorgunluğunu, sevginin her an ruhta hissettirdiği inceliği, yeni bir başlangıcın aslında kolayca yapılamadığını, birey olmanın zorluklarını ve yaşanılan hayal kırıklıklarını bu dokuz öykünün içerisinde kendisini belli etmektedir.

"Ertelemek, hayatı dondurduğunu sanırken aslında zamanın seni eritmesine izin vermektir."

Bu dokuz öyküde birey olmanın ne demek olduğuna, yapılan eylemlerin veya seçimlerin yaşama etkisine şahit olurken geçmişte veya şu andaki eksikliği hissedilen her şeye bir yansıma mevcut. Yazarın sıradan gözüken bir duyguyu bile kendisine has kalemi ile ele alması öykülerin kendisine has sesinin daha güçlü duyulmasına olanak tanımış.

Eser sanırım sadece Storytel'de mevcut. Yayınevi araştırması yapmak istediğimde karşıma hiçbir yayınevi çıkmadı.

Buram buram yaşamın kendisi kokan bu hikayelere eğer türü seviyorsanız bir şans vermenizi öneririm.

Londra, savaş arifesinde Grace'in hayal ettiği gibi değildi. Işıklı caddelerin, gıpta edilen sosyal yaşamın ve kendisini çeken mağazaların ardında sığınaklar yapılırken, karartma için evlerin perdeleri çekilir. Üstelik sıklıkla da tatbikatlar yapılmaktadır. Kimi kesim ilk başta bu durumu kaale almasa da Londra, İkinci Dünya Savaşı'ndaki en büyük hedeflerden birisidir.

Yeni ve eski düşmanları okul koridorlarında kol gezerken yeni sistemin ayak sesleri de onları izliyordu. Noxborn serisinin ikinci kitabında Diana ve arkadaşlarını yeni bilinmezlikler karşılarken macera kaldığı yerden devam etmektedir. 

Öncelikle Noxborn serisine başlamak istiyorsanız serinin ilk kitabı olan Uyanış ile başlamanız gerekmektedir. Eğer seriye ikinci kitaptan başlarsanız Noxborn evrenine giriş yapmanız zorlaşacak ve karakterlerin davranışlarını anlamakta güçlük çekme ihtimaliniz mevcut. 

Sofiya, genetik bir bağ dokusu hastalığı olan EDS ile mücadele ederken Bratva lideri babası tarafından kusurlu ilan edilmiş ve kimsenin onu bu şekilde görmemesi için kızını evden dışarı çıkarmamıştır. Bu yüzden Sofiya'nın hayatı dört duvar arasında geçmiş ve ona gösterilen davranışlardan dolayı kendisini zayıf olarak ve kimsenin sevgisine layık olmadığını düşünerek geçirmiştir.

Matteo Rossi ise Beş Aile'nin başı olarak New York'un yıllarca kontrolünde tutmuştur. Bu güce bir anda ulaşmamış, amcasının annesi ve babasını öldürdüğüne tanık olduktan sonra planını yapmıştır. Don olmak için her şeyini ortaya koymuş, ihanetin soğukluğunu tattığı için de kalbinin kapısını çoktan kapatmıştır. Ancak düşmanlar etrafı sarmaya başladığında bir evlilik ittifakı yapması gerektiğinin farkındadır.

Sofiya ve Matteo'nun hayatları ise bir evlilik ittifakı ile birleşirken aşkın kıvılcımı ruhlarına çoktan sızmıştır.

Öncelikle Empire of Royal serisinin ilk kitabı Benim Hazinem'de +18 unsurların yer aldığı bilinerek okunması gerekmektedir. Yazar ilk sayfadaki notunda bu durumu belirterek okuyucuya neler ile karşılacağını önceden bildirmektedir. İkili rızaya dayalı yaşanan ilişki, mafya temasında olan entrika ve savaşlar bu kitapta yer almaktadır. Bu unsurun bilinerek okunması gerekmektedir.

Yazarın kurguladığı dünyada entrikaların incelikle işlenmesi ve bir sonraki sayfada neler olacağının merakı ile çevrilmesi okuyucuyu kitaba bağlayan unsurlardan birisi. Matteo'nun bir Don olarak sorumlulukları ve Sofiya'ya olan takıntılı aşkını ruhsal durumunu da düşünerek kaleme alınması olay bütünlüğünü sağlamış. Sofiya'nın ise kendini sevdirme çabalarını ve kırılgan kalbini okurken ona sarılmak isteyeceksiniz. 

Ben, Sofiya'yı Matteo'dan daha çok sevdim. Matteo'nun eserde yaptığı bir davranışı okurken içim burkuldu ve bunu nasıl yapar diye düşünürken buldum kendimi. Kendisi de sonradan pişman olsa da baştan farklı bir şekilde çözüm üretebileceğini bilmeliydi. Yazarın bu pişmanlığı okuyucuya hissettirmesi önemli bir etken. Çünkü Sofiya'nın sağlığı ve mutluluğu için her şeyi yapan -gerçekten her şeyi- birisinden bu davranışı görmek beni üzse de geçmişteki ihanetin izlerini taşıması eylemlerindeki en önemli etken. Matteo da bunun farkında. Matteo'nun Sofiya'ya duyduğu takıntılı aşkın gelişim evresini -inkar, kabullenme, kaybetme korkusu- güzel işlendiğini düşünüyorum. Ben bu tarzda sevdiği kadın için her şeyi yapan erkek karakterin olduğu eserleri okumaktan hoşlanıyorum.

Eğer Dark Romance türünde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu esere bir şans verebilirsiniz.

"Zaman, sadece bir ölçüm değildir; aynı zamanda bir labirenttir. Geçmişin hakikati ile geleceğin kurgusu arasında dolanır, her adımda ruhun sınırlarını test eder."

Aetherra gezegenindekiler için zaman zardır. Güneşin olmadığı, gökyüzünün gri renkte olduğu askıda kalan bir gezegen. 

"..hissetmek, insanı öngörülemez kılar. Ve öngörülemez olan her şey, sistemler için tehlikelidir."

Lyra Venn de bu gezegende yaşayanlardan sadece birisi. Ruhun esamesinin okunmadığı Aetherra'daki her bir birey on sekiz yaşında Gerçekleşme Sınavı'na girer. Akademik yeterliliğin yanında zihinsel uyum ve duygusal stabil gibi konuları da kapsayan bu sınav, sistem içerisinde bireyin var olup olamayacağını sorgulayan önemli adımdır. Duygu ölçümü anında sergilediği bir eylemden dolayı kurulun ona verdiği ceza Dünya'ya sürgün edilmektir. Duyguların varlığı ve toplum üzerindeki etkisine dair gözlem yaparken aynı zamanda bu duyguların onun üzerindeki etkisinin belgelenmesi için görevlendirildiğinde hayatı artık eskisi gibi olmayacaktır.

Duygusuz bir gezegende yaşan birisi duyguları hissedebilir mi?

Sürgün edildiği Dünya'da tanık olduklarını sorgulamaya başladığında artık eski Lyra olamayacağının farkındadır. Her bir konu hakkındaki sorgusu veya gözlemleri ile yeni bir duyguyu keşfederken insan olmanın özünü de fark edecektir. Ve insan sorgulamaya başladığında cevapların peşinden gitmek için çoktan yola çıkmıştır. Her bir cevabın arkasında ise gizlenmek istenen geçmişin tozlu raflarından kendisini yavaşça belli etmesi ile Lyra'nın atacağı adıma karar vermesi gerekmektedir. 

"Her seçim başka bir duvarın yıkılması demektir."

Bilim kurgu teması üzerinden bireysel bir yolculuğun enginliğine doğru adım atacak okuyucu. Bu adım ile toplumun bireydeki etkisini Aetherra gezegeninde yaşayanlara göre irdelerken insan olma eyleminde duyguların rolüne de tanıklık edecek. Çünkü insan olmak eyleminin içerisinde duyguların rolü sanıldığından çok daha fazla. Yazar derin bir konuyu kendisine has akıcı bir dil aktarmış. Özellikle Lyra'nın gözlemlerini ve bunun sonucunda yaptığı eylemleri incelikle düşündüğü sayfaların içerisinden belli oluyor. 

Bilim kurgu türünde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız veya bu türdeki eserlere başlamak istiyorsanız Duygusuz Gezegen'i inceleyebilirsiniz.

Bu kısa kitapta sadece tek bir kişinin yaşadıkları yer almıyor. Her bir adımda veya sayfaların içerisinden başka kişilerin de hayatlarına tanıklık ediyor okuyucu. Kimisinde ihanetin soğukluğu, kimisinde aşk acısı ve kimisinde de bir babanın tek bir sözünün tüm hayatını etkileyen bir kız çocuğunun büyüdüğündeki eksikliğini. Her birisi sokakta yürüyen herhangi bir kadının yaşadığı veya yaşayabileceği anılar. 

"Hatırlamak ona, hatırlanmak merhumlara. Gözün ve aklın perdesi kalksa nasıl ki herkes cünun olurdu, kalp de öyle. Acının perdesi kalksa dayanılmazdı. Böyle yaralanınca mı, çürüdü kökleri ama o can eriği değildi. Atsa atamaz, yaksa yakamaz. Zamana inanmalıydı, kim ne derse desin, zamanın anı iyileştirecek gücü hep vardı ve olacaktı. Tek acı tarafı bunu her şey ve herkes yerli yerindeyken başaramazdı. Birazını alacak, birazını yerine koyacaktı ama iyi gelen kötü gidene ağır basacak, insan iyileşen yaraları için şükran duyacaktı."

Ayrılığın bireyde bıraktığı boşluk hissi -veya eksiklik- , kalbin ve aklın aynı düşüncede olmamasının oluşturduğu ikilem sanki bir dinleyiciye aktarmak istermiş gibi sayfaların arasından sesleniyor. Aynı zamanda geçmişteki kişileri veya birey için önemli olan mekanlar veya cümleler sıradan gözüken eşyaların içerisinden kendisini göstermesini de incelikle sunulmuş. Hatıraların derinliğinin sadece yaşandı ve bitti olarak aktarılmayıp hafızanın enginliğinde yer edindiğinin de bir kanıtı niteliğinde.

"Belki de sözleri kişiye özel sandığımız için yeniden duyduğumuzda canımızı acıtıyorlar. Belki de hepsini gidenin arkasından sıradanlaştırmak gerekir. İsmi, şarkısı, semti, ne varsa ona aitmiş gibi yapmadan, ortaya dökmek gerekir. Belki böyle, böyle herkesleşecek, bir yerlerde ayrı tuttuklarımız. Belki o zaman daha kolay olacak her şey. Belki ondan sonra yapılabilecek yeni başlangıçlar ve belki dr biraz daha kolay anlatılacaktır, o zaman ayrılıklar."

Geçmişte yaşananlardan sonra şu anda bir kişinin artık eski kişi olmadığını, yeniden karşılaşma veya yüzleşme anında bireyin bunu fark etmesini kendisine has kalemi ile aktarmış yazar. Bu kitabın bana göre bir anda değil yaşanan duyguların hissedilerek sayfalar çevrilmelidir. Bu şekilde karakterlerin anlatmak istediklerinin izlerini takip edebilirsiniz.

Eğer bu türde eserlerden hoşlanıyorsanız kitaba bir şans verebilirsiniz.

Kaos'un sesi ile Olimpos'un topraklarında bir kıpırtı oldu. Bu kıpırtı ile dünya şekillenirken Titanlardan Tanrılara doğru mitolojik yolculuğun adımı atıldı. Mitolojinin önemli tanrılarından Afrodit'in doğuşu ile güzelliğinin gücü kendisini belli ettiğinde arkasından aşkın nefesi onu takip etti. 

"Eros şöyle dedi: "Ben annemin güzelliğinden, dünyanın özleminden, rüzgarın hafızasından doğdum. Benim işim yakmak değil, hatırlatmak."

Eros'un doğuşu ile insan bazı şeyleri hatırlasa da ruhun kendisi ancak Psykhe'nin ulaşılabilir enerjisi tamamlanıyordu. Psykhe bir ölümlü olsa da onun geçtiği her yerde insan kendi ruhunu fark edecekti. Bu fark ediş ve ilginin Psykhe'ye doğru yönelmesi Afrodit'in gözünden kaçmayacak ve oğlu Eros'a bir görev verir. Eros, Psykhe'ye oku ile vurup en çirkin adama aşık edecekken ok tanrının kendisine doğru döndü.

"Ruhla karşılaşan aşk, yönlendirilemezdi. Ancak onunla birlikte dönüşebilirdi."

Eros ve Psykhe'nin aşkını okurken modern dünyadaki insanın aşk olarak bildiği ancak derinlemesine irdelemediği bu duyguyu antik mitin ışıltısında yeniden fark edilecektir. okuyucu. Aşkın kadın ve erkek için anlamını antik mitte yer alan olaylar üzerinden örneklendirilmesi aslında her dönemde duyguların gizeminin aynı olduğunu kanıtlar nitelikte. 

"Aşk geldiğinde dünya daha parlak değildi aslında; insan ilk kez gerçekten görmeye başladığı için öyle algılardı. Ve dünyanın bu halini gören biri artık eskisi gibi bakamazdı. Aşk gittiğinde ise dünya silikleşmezdi. İnsan derinliği kaybedip yüzeyde kaldığı için öyle hissederdi. Ve yüzey, her zaman daha renksizdi."

Tuğba Sarıünal kendisine has kalemi ile aşk kavramının enginliğine doğru sürükleyici ve okuyucuyu düşündüren bir yolculuğa çıkarırken modern dünyadaki insan psikolojisini Olimpos'un zirvesinden göstermek istiyor. İnsanın hissettiği eksiklik duygusunun temellerine doğru inerken öze dönüşün önemine dem vuruyor. Eksilmek, kaybolmak ve kaybetmek eylemlerini aşk ve ruh üzerinden irdelerken fark edilmeyen unsurları eşsiz anlatımı ile sunduğu antik mit ile gözler önüne  sermek istemiş yazar.

"Ruh başkasına ait olanı sahiplenmeye çalırsa kendi özünden uzaklaşırdı. Ve bazen, insan kendine geri dönebilmek için önce kendini kaybetmek zorundaydı."

Eğer mitoloji ve insan psikolojisi türünde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu kitaba mutlaka bir şans vermelisiniz.

Aynı zamanda Charles'in geçmişinden bir anın şu andaki karakterini oluşturmasında önemli bir etken olduğu kendisini belli ediyor. Link'in de Sam'in kırılgan yapısını bilerek davranması, Marshall'ın yaptığı hatayı telefi etmeye çalışması da çizgi romanın insan duyguları üzerindeki derinliği düşünülerek çizildiği ve yazıldığını gösteren unsurlardandır. 

Bu kitapta Sam'in kırılgan yapısının altında aslında ne kadar zeki bir kadın olduğunu bir kez daha görecek okuyucu. Ailesi tarafından cam bir fanusun içerisinde yetiştirilse de -geçirdiği hastalıklardan dolayı- kendi dünyasında yarattığı Ruminate ve oynadığı oyunlar ile yaratıcı gücünü ortaya koyuyor. Özellikle Ruminate bölümlerinde oyuncunun yapması gereken görevlerin  zekice seçilmesi ve yazarın da bu kurguyu ilmek ilmek işlemesi takdire şayandı. 

Shintarou’un düzenli hayatı melek Towa’yı bir sabah balkonunda bulması ile eskisi gibi olmayacaktır. Üstelik stüdyo dairesinde onunla birlikte yaşamaya başlamışken Towa’nın bir melek olduğu da ortaya çıkmasıyla yeni bilinmezliklerin ayak sesleri yankılanır.

“İş ciddiye binince, sırrını paylaşabildiğin birinin olması nedense insanı rahatlatıyor.”

Serinin ikinci kitabında yeni bir misafir de karşılayacak okuyucuyu: Towa’yı merak edip gelen başka bir melek. Yeni bir meleğin belirmesi de beklenilmeyen olasılıkların başında yer almaktadır. Aynı zamanda Towa’nın dünyaya insanlarla iletişim kurabilmek ve onları tanıyabilmek için gelmesi  her an stüdyo dairede kalmaması gerektiğinin en büyük kanıtıdır. Towa dışarıdaki hayata tanık olmalıdır. 

Bu dünyada Sintarou ve gördüğü birkaç kişi dışında tanıdığı başka kimsenin olmamasından dolayı bu kutsal görevde ona yardım edecek kişi Sintarou’dan başkası değildir. 

Serinin ikinci kitabında sadece Towa ve Sintarou’nun değil, Sintarou’un yarı zamanlı çalıştığı işinden ve lisedeki arkadaşlarının yer alması olay akışının daha eğlenceli hale gelmesine olanak sağlamış. 

Stüdyo Daire serine başlamak isterseniz mutlaka birinci ciltten başlamanızı öneririm. Eğer seriye ikinci kitaptan başlarsanız olay örgüsünü anlamanız zorlaşacaktır. 

İlk ciltte kişi ve olay örgüsüne tanık olurken ikinci ciltte karakterlerin yeni düzene verdikleri tepkileri daha net bir şekilde görmeye başlıyoruz. Seride sevdiğim unsurlardan birisi de her bir karakterin kendisine has bir özelliğinin olması ve bu özelliğinin olay örgüsündeki birleşimidir. Bu sayede manga daha eğlenceli hale gelirken okuma zevkini arttırmış. 

“Kendine değer vermezsen, başkalarına değer vermek de zor olur.”

Yüzümde bir gülümseme ile ikinci kitabı kapatırken serinin üçüncü kitabında başlarına neler geleceğini düşündüm. Çizimlerin detaylıca olması ve karakterlerin ustaca düşünülmesi birleşince manganın akıcılığını ve merak unsurunu ön plana çıkarmış. 

15 yaş üzeri olan bu manga serisini eğer romantik ve içerisinde fantastik unsurların yer aldığı eserlerden hoşlanıyorsanız incelemenizi öneririm.

Stüdyo Daire: Güneş Işığı, Melek Dahil 1 Kitap Yorumu