Fulden Ufacık

Winnie the Pooh'un obur ve odaklanma sorunu; Piglet'in korkaklığı; Eeyore'un karamsar ve isteksizliği; Tavşan'ın sürekli kontrolcü halleri; Baykuş'un herkesten bilgili olduğunu sanması ve harfleri karıştırması; Kanga'nın Roo'ya karşı aşırı korumacığı ve Roo'un yapısı... Ancak onlar burada bahsedilenlerin çok ötesindeler çünkü birbirlerine olan sevgileri onları bir arada tutan en önemli etken. İşte yazar burada o saf masumiyeti gösteriyor. Bir kişinin hangi yönü görülmek istenirse o yön öne çıkar. Pooh odaklanma sorunu ile mi yoksa masumiyeti ile tanınmalıdır? 

Birini veya birilerini sevmeyi, onlara değer vermeyi, olaylara karşı bakış açısını incelikle işlerken karakterlerin özelliklerini de akılda kalıcı şekilde aktarmış eserinde yazar. Christopher Robin'in gerçek hayatta yazarın oğlu olması ise esere farklı bir bakış açısı sunmaktadır.

Aynı zamanda yaşınılan olaylarda karakterlerin kişilik özelliklerine uygun olacak şekilde diyalogların aktarılması da bir bütünlük oluşturmaktadır. 

Eserdeki karakterlerle ilgili daha sonrasında psikolojik analizler yapılsa da çocukluk sevinci ve çizgi filmin yürekte bıraktığı haz daha da üstün geliyor. İzlenilen çizgi filmde veya eseri okurken çoğu kişi onların olumlu yönlerini daha keskin bir biçimde görmektedir. Çünkü eserin içerisindeki o saf atmosferde herkes olduğu gibi kabul edilmiş ve kimse kimseyi yargılamamaktadır.

Çocuklar için kaleme alınsa da yetişkinlerin de -özellikle çizgi filmi ile büyüyen kişilerin- severek okuyacağını düşünüyorum bu kitabı. Ben İngilizce basımını okudum. Ernest H. Shepard'ın çizimleri ile kendimi çizgi filmi izliyormuşum gibi hissettim. Dil olarak çok ağır olmadığından eğer seviyeniz B1 ise rahatlıkla okuyabileceğinizi düşünüyorum.

Eğer bu türde eserler okumaktan veya çocukluk anılarınızı canlandırmak hoşlanıyorsanız esere bir şans verebilirsiniz.

Bir önceki lise hayatında yalnız geçirmişti bu okul gezisini. Şu anda ise sınıf başkanı Shiramine Mashiro'nun da el atmasıyla bir grubun içerisindedir. Bu durum Hodaka Nanamura için şaşırtıcı bir deneyim olmaya çoktan başlamıştır.

"İnsan bir anda değişemez."

Yaşadıkları kendisi için yeni bir süreçken Hanamitsuji Sora ile yaşadıkları fikir ayrılıkları da ilişkilerinin gidişatını etkileyen önemli bir unsur. Aynı zamanda bazı bilinmeyenler ve gizli anılar da de ortaya çıkmak için çoktan hazır. Peki bundan sonra neler olacaktır?

"Ama sanırım insan ilişkileri dediğin şey, elinde olanları bir şekilde yürütmeye çalışmak demek."

Lütfen Beni Yalnız Bırak manga serisine mutlaka ilk ciltten başlanmanızı öneririm. Eğer serinin ikinci kitabından başlarsanız olay örgüsü havada kalacaktır. Bu durumdan dolayı da mangadan zevk almanız ve ana konuyu anlamanız zorlaşacaktır.

Seride geriye dönüş olgusu işlenirken aynı zamanda lise dönemindeki ilişkilere de değinilmesi eseri ön plana çıkarmış bana göre. Asosyallık ve arkadaşlık olgusunu çizimler ile hem tebessüm ettirerek hem de okuyucuyu düşündürerek aktarması eserdeki merak unsurunu ön plana çıkarmış. İkinci şansın değerlendirilmesi ve ana karakterin bakış açısı incelikle işlenmiş bana göre. Mangayı kapatırken devamında neler olacağını düşünürken buldum kendimi.

İkinci lise hayatındaki sosyal yaşantısının izlerine serinin dördüncü kitabında devam edileceğini düşünüyorum. Konusu ve çizimleri ile lise döneminin içerisinde kendinize bir yer bulacaksınız.

Eğer zamanda geriye gitme ve ikinci şans gibi temalardan hoşlanıyorsanız bu manga serisini seveceğinizi düşünüyorum. 

Lütfen Beni Yalnız Bırak 1 Kitap Yorumu

Lütfen Beni Yalnız Bırak 2 Kitap Yorumu

Louvre Müzesi devasa yapısıyla ve içerisinde yer alan birbirinden değerli eserleri ile artık karşısındadır. Gezisine başladığında beklenmedik bir anda onu karşılayan ise Semadirekli Nike'dir. Yunan Mitolojisi'nde zafer Tanrıçası olarak bilinen ve yapılan kazılar sonucu heykeline ulaşılmış şu an Louvre Müzesi'nde bulunur. Nike, ona Louvre'daki eserlerin bir ruhu olduğundan ve burada olarak Louvre'u koruduklarını söylemiştir. Ana karakterin Louvre'u her ziyaret edişinde rüyanın devamını göreceğini bildirmiştir. Nike'nin ruhu ile karşılaşmak ana karakter için şaşırtıcı olsa da gerçeklik ve düşün arasında geçen enfes bir sanat tarihi yolculuğu bekliyor okuyucuyu.

"Bir ressamın amacı doğal ve yapay olanı birebir yaratmaktır."

Mangada aktarılan tarihi olaylar sayesinde önemli kişiler ile sanki Louvre'un odalarında dolaşacak okuyucuyu. Eserlerin nasıl ve hangi şartlarda yapıldığı, tuvale yapılan fırça izlerinin anlamı ve renk kombinasyonlarının derinliği ana karakter ile keşfedilecek. Bu keşif ise sanat eserlerine karşı farklı bir bakış açısı sunacak. Özellikle İkinci Dünya Savaşı sırasında buradaki eserlerin korunması için yapılanları okurken sanatın önemi de yeniden düşünülecek. 

"Kalbimizi bayrak gibi sarıp ayrılmayan, bir aşk, bir merhamet, bir rüya."

Hayal ve gerçekliğin iç içe işlendiği bu mangada aksiyon unsuru mevcut değil. Bu eseri okuyacaksanız bu durumu bilerek sayfaları çevirmelisiniz. Louvre'da sergilenen bazı önemli eserler incelikle çizilmiş. Kendimi okurken bu eserleri Louvre'da görüyormuşum gibi hissettim. Aynı zamanda ana karakterin kendi içerisinde yaptığı ruhsal yolculuğa da tanıklık etmek hoşuma gitti. 

Eğer sanat üzerine kaleme alınmış eserlerden hoşlanıyorsanız bu mangaya bir şans verebilirsiniz.

Nasya ve Bulut'un hikayesi sevgi ve nefretin aynı perdede sergilenen bir oyunu gibidir. Güzelliğin  kalpte yer edinerek aşkın ortaya çıkması ile başlayan oyun, geçmişin getirdikleri ve eylemlerin sonucu ise takıntı ve nefretin eklenmesi ile devam eder. Artık nefret ve sevgi aynı sahnededir. Bu duygulardan birisini seçmek ise Nasya ve Bulut'un kararına bağlıdır.

Nasya, geçmişindeki travmalardan başka bir şehre kaçarak kurtulmaya çalışan ancak kaçmak eyleminin çözüm olmadığı bir girdabın içerisinde olan bir karakterdir. Aradığı sevgiyi yanlış bir kişide bulacağına inanarak zamanını harcar ancak bazı şeyleri fark ettiğinde artık çok geçtir. Volkan ile evlenmiş, yeni hayatına alışmaya çalışırken Volkan'ın gerçek yüzü ile karşılaştığında sığındığı tek yer olan bir parkın on birinci bankında bulur kendisini.

Bulut ise mantığı ile hareket eden, duyguların ise insanı düşünmekten alı koyan bir unsur olarak görür. Mantığın onu asla şaşırtmadığına ve insan psikolojisini iyi bildiğini her zaman savunur. Arkadaş çevresi tarafından da bu şekilde bilinirdi. Taa ki Nasya'yı ilk önce düğününde daha sonra ise on birinci bankta görene kadar...

"Kibir Firavunlar doğurur ama her firavun da Musa'sıyla birlikte doğar."

Bulut, Nasya'nın güzelliğinden etkilenerek aşkın kollarına bırakmak ister kendisini. Nasya'nın yaşadıklarını bilir ancak yapılan seçimler ve geçmişin tozlu sayfası da onlarla birlikte hareket ettiğinde geri dönülemez girdabın içerisinde yer alacaktır ikisi de. Bulut'un o mantıklı halleri Nasya ile yok olurken, Nasya içinse bambaşka çıkmazlar ortaya çıkacaktır. Özellikle geçmişin yükünü üzerinden atamadan onun pençesi ile yeniden karşılacaktır. Geriye ise takıntıların ve aşkın farklı bir yüzü kalacaktır.

Kitabın önsözünde de bahsedildiği gibi herkes için başka bir duyguyu uyandıracak bu eser. Saplantılı bir ilişkinin Bulut ve Nasya'nın yaşamına etkisini okurken iletişimin önemini de fark edecek okuyucu. Üstü kapatılmak istenen olayların ileride bambaşka şekilde etrafa saçılması ise geri dönüşü olmayan bir yolun zeminini hazırlamaktadır. 

Yazar eseri kendisine has diliyle okuyucu ile sohbet havasında kaleme almış. Yaşanılan olayların Nasya ve Bulut'un psikolojisi üzerinden ele almış. Bunu yaparken de insan ilişkilerine de atıfta bulunmuş. Eser, kısa olmasına rağmen sürükleyici ve saplantılı bir ilişki okuyacağınızı bilmenize rağmen neler olacak diye merakla sayfaları çeviriyorsunuz. Özellikle son kısmın vurucu bir etken olduğunu düşünüyorum. Kitabı kapatırken elde kalan keşkeler ise Bulut ve Nasya'nın ilişkisinin bir özeti niteliğinde.

Eğer bu türde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız kitaba bir şans verebilirsiniz.

Onları gazete haberlerinde biliyor aslında sayfaya çeviren kişiler ve bu eserde yeniden gözler önüne gelmeye hazır bu kadınlar. Kimisi güzelliğini gizlemek için şişmanlıyor çünkü bedeni güzel olmazsa ona kimse dokunamaz. Kimisi menapoza girdiğinde artık kendi hayatının sahibi olduğunu düşünüyor. Kimisi sistemin çarklarında kendisine yer edinmeye çalışıyor çünkü para kazanması gerekli. 

"Kimse sizi anlamayıp doğru düzgün anlatmayınca, kendinizi anlatmak ihtiyacı dizginlenemez oluyormuş meğer."

Zeynep Kaçar da kendi bildiği yoldan anlatıyor kadınları. Yer yer mitlerin gücünü kullanarak erkek egemenliğinde bir kadının yaşadıklarını çarpıcı bir şekilde aktarıyor, yer yer kadının toplum üzerindeki konumunu olay örgüsü ile şekillendiriyor. Bunu yaparken de kendisine has mizah yüklü dilini kullanmaktan da asla çekinmiyor. Çünkü çekinmesi gerekenlerin ona bu satırları yazdıran kişiler olduğunu düşünüyor.

"Yazar olmanın güzel yanları var, yazdıkça soğuyor insanın içi, yazdıkça duyuyor başkaları yaşadığımız gerçeği."

Yazarın derin bir gözlem gücü var. Gözlemlediklerini kaleme alırken okuyucunun yazılan satırları düşünmesini istiyor. Öykülerdeki karakterlerin davranışlarını aktarırken günümüzde tanık edilen olaylara da inceden gönderme yapıyor. Böylelikle hikayelerin akılda daha da kalıcı olmasına olanak sağlamış. 

"Gerçek süslenmediğinde kelimelerle, uyumsuz, sinir bozucu, yabani duruyor, biliyorum. Bir diken gibi batıyor rakamların keskin dili kelimelerin zarafetine."

Eğer öykü okumaktan hoşlanıyorsanız bu esere bir şans vermenizi öneririm.

"Sevmek bir eylemden öte, bir karar, bir teslim oluştu. Hiç hazır olmasa da, öyle olağan, öyle rahat, öyle olması gerektiği gibiydi ki her şey, kaçmayacaktı."

"Aşk, direnmenin en çiçekli yöntemiydi."

Valerie sanat ile ilgili makaleler kaleme alan bir gazetecidir ve bu davetin meslek hayatını etkileyeci kesindir.

"Bir görüntüyle ilgili duygu ne kadar güçlüyse etkisi o kadar uzun sürer."

Svalbard'daki atölyelerinde AURORA'nın tablolarının yapım aşamasına tanıklık edebilme fırsatını elinin tersi ile itmek yerine kabul etmeyi seçti Valerie. Çünkü AURORA'nın davet ettiği ilk yerel gazetecinin kendisi olduğu düşüncesiydi. Aynı zamanda AURORA'nın resimleri de tıpkı Munch gibi duyguları yansıtmakta ustadır. 

"Bir sanatçı her duygudan yararlanmak zorundadır."

AURORA'nın yedi gün içerisinde çıkaracağı sanat eserinin süreç aşamasına tanıklık ederken kuzeyin soğuğunun iliklerde hissedildiği, yalnızlığın ve bilinmezliğin atölyenin duvarlarında kol gezdiği bu yerde Valerie, kendi düşüncelerinin derinliklerinde kaybolacaktır. Bu düşünceler ise sanıldığı kadar masum değildir. Hatta ekibin sanat eserini çıkarırken başvurduğu adımlar ve istekler ise Valerie'nin psikolojisini sarsarken gerçeğin açığa çıkması için mücadele ederken bulacaktır kendisini.

"Her zaman, her zaman bir şeyler akla gelir ama ne sıklıkla bir fikir sonuna kadar, gerçekten sonuna kadar götürülür?"

Kısa ama psikolojik gerilimi yüksek bir eser Valerie Vogler'in günlüğü. Yaşanan olayların sindirilmesi ve bir sanatı ortaya çıkması için yapılan eylemlerin sınırsızlığına tanık olan okuyucuyu beklenmeyen bir ters köşe karşılayacak. 

Yazarın akıcı dili ile daha neler olabilir ki diye çevrilen sayfalarda insan psikolojisinin karanlık yüzü bambaşka boyutlara doğru adım atılacak. Az sayfa olmasına rağmen içerisinde yer alan psikolojik gerilim ile yaşam ve ölüm arasındaki o ince çizginin kuzeydeki ufuk çizgisine benzediğini sanat ve insan üzerinden irdeleyecek okuyucu. Kasım ayının güneş görmeyen kuzey bölgesindeki atölyede yaşananlar ise ruhun bilinmezliğine gönderme niteliğinde.

Yazarın sanat ve psikolojiyi harmanladığı bu eseri okurken sanki psikolojik gerilim türünde bir film izlediğimi sandım. Net cümleler ile Valerie'nin olaylar karşında neler hissettiğini kendisine has kalemi ile satırlara dökmesi kurgunun bütünlüğünü sağlamış bana göre.

Eğer psikolojik gerilim türünde eserlerden hoşlanıyorsanız bu kitaba şans vermenizi öneririm.

Eski ev sahibi Hikmet, mahalleli tarafından sessiz ve kendi halinde olarak tanınan birisiymiş. Bir defasında mahalledeki bakkal sahibi Kemal'e bir oğlu olduğunu söylemek dışında pek konuşkan olmadığını Yusuf, o mahallede oturan Meryem'den duyar. Bu durum Yusuf'un daha da meraklandırırken evi temizlerken bulduğu defterin Hikmet'in günlüğü olduğunu fark ettiğinde hayatı artık eskisi gibi olmayacaktır.

"İlk bakışta sıradan ve basit görünen her şey, derinlerde birçok sır barındırıyordu."

Günlükte yazılanlar bir iç döküştür. Geçmişte yaşanılamayanlara karşı bir ağıt, pişmanlığın ruha sarmaşık olup daha da köklenmesi, kavuşulamayan aşkın ızdırabı mürekkebe damlarken gidenin mi yoksa kalanın mı daha fazla yok olduğunun bir kanıtı. Belki de en zoru var olan ancak parçalanmış bir ruhun yanında solanlar... Ne yaparsa yapsın geçmişi silemeyeceğini anlayan ancak yine de kalanlar. İçlerinde besledikleri umut yavaş yavaş azaldığında geriye sadece bir beden kalır. Parçalanan bir ruh hatalarının bedelini yanındakilere ödetirken bu oyunda en masum olanların kaderi gölgede kalmaktır.

"Bazı kelimeler vardır yoruma açık olmayan, geçtiğinde tartışması bile yapılamayan, akan suların durduğu, ağza alınmaya bile korkulan, bize de bulaşır kiri diye fersah fersah kaçılan, üzerine yapıştı mı bir daha çıkması mümkün olmayan..."

Yusuf günlüğün sayfasında kaybolurken Hayriye, Esma ve Hikmet'in geçmişinde kendi benliğinin parçaları ile karşılacaktır. Hikmet'in geçmişte yaşadıklarına olan pişmanlığı, suçluyu dışarıda arama çabaları ve alınan kararların sonuçları...

Yazar, Yusuf karakterinin İstanbul'a gelmesi ile başlattığı romanının içerisine serpiştirdikleri ile okuyucuyu sırların içerisine davet ettiğini fısıldıyor. Yusuf'un taşındığı mahalleye geldikten sonra olanları, günlükte yazılanlar ve komşularının düşüncelerini de aktarırken geçmiş ve günümüz arasındaki bağlantıyı incelikle kurması olay örgüsünü sağlamlaştırmış. Yazar akıcı bir kullanarak kaleme aldığı bu eserde Yusuf ve Hikmet karakterlerinin hayata ve yaşananlara karşı oluşan psikolojilerini derinlemesine işlemiş. Bu sayede eserin kapağını kapatırken görünenin ardında neler olabileceğini de sorgulatıyor okuyucuya. 

Eğer bu türde eserlerden hoşlanıyorsanız kitabı incelemenizi öneririm.

Hikayeler, Zülfü Livaneli'nin 1970'lı yıllardaki gözlemlerini kalemine aktarması denilebilir. Kitabın en başında "Bu öykülerdeki kişiler gerçek yaşamdan alınmamıştır." cümlesi yer alsa da sayfaların içerisindeki bazı gerçeklik de kendisini belli ediyor. Özellikle Bir Arpa Boyu adlı hikayesini okurken yazarın otobiyografik eseri Sevdalım Hayat'taki bir anısı okuyucunun gözünde yeniden canlanabilir. 

Zülfü Livaneli'nin kaleme aldığı bazı eserlerinde fark edilen bir diğer durum ise insanın psikolojik unsurların da barınmasıdır. Arafat'ta Bir Çocuk adlı sekiz hikayenin yer aldığı eserde de bu unsuru ön plana koyarak 1970'li dönemindeki devlet baskısını da okuyucusuna aktarmıştır. Yakalanma korkusu, polisin halk üzerindeki etkisi, yaşanılan yerden güç veya zorunlu ayrılık gibi temaların insanın ruhunda bıraktığı izleri kendisine has dili ile kaleme almış. Bu hikayelerin bugün de aynı his ile okunması Livaneli'nin kitabın sonunda eseri hakkında verdiği röportajda söylediği cümle ile aktarılabilir:

"Ama edebiyat ilginç bir şey. Bambaşka koşullar altında yazdığınız bir cümle dönüyor dolaşıyor, onca yıl sonra başka bir gerçekliği çağrıştırabiliyor."

Arafın insan üzerindeki belirsizliğini, geçmişin izleri ile geleceğin zorluğunu ve beklentilerin yok olduğunu gösteriyor bu öyküler. Karamsar öğeler de bulunsa insan olmanın bir adım atmak olduğunu da haykırıyor. Öyle ağdalı bir dil kullanmamış Livaneli, olduğu gibi sunmak istemiş hikayelerini. Hikayeler bittiğinde ise okuyucuyu o dönemin kasvetini ve insanların seçimlerini düşündürtür. 

"Hayattan ve kalbimden bütün izlenimleri süzüp bir damla gibi dökmeliyim, anlıyor musun? Kitleleri aydınlatacak, harekete geçirecek kavga şiiri... Gerçek şiir! Yazamıyorum. Bugün, bu yaşadığımız gün fazla etki yapıyor. Bugünü fazla yaşadın mı yazamazsın. Olaylara ve kendime uzaktan bakabilmeliyim. Hatta sana da, sana da... Bir kavganın, bir mücadelenin, çiçek açan hayatın dilidir şiir."

Bana göre eğer Zülfü Livaneli'nin kalemi ile yeni tanışacaksınız başka bir eseri ile başlamanızı öneririm. Öykü oldukları için romanlarındaki gibi bir atmosfer mevcut değil bana göre. Ancak öykü okumaktan hoşlanıyorsanız ve Livaneli'nin kalemi ile başka bir eseri ile tanıştıysanız bu esere bir şans verebilirsiniz.

Sevdalım Hayat Kitap Yorumu

Serinin ilk kitabı geçmişe geri dönme ve bu olaya karakterlerin adapte olması üzerineyken ikinci kitapta ise Hodaka Nanamura'nın gördüğü bir anın ilk lise hayatındaki sonucu hatırlaması ile yaptığı eylemin etkisi okunacaktır. 

Okulun popüler kızlarından Hoshigasaki Runi'nin aslında light novel aşığı birisi olduğunu öğrenir. Bu durum popüler birisi için saklanması gereken bir unsurdur çünkü light novel okumak lise sınırları içerisinde pek gözde bir eylem değildir. Hoshigasaki Runi de bu sırrı Hodaka'nun saklaması gerektiğini açık bir şekilde dile getirir. 

Hodaku, ilk lise hayatında Hoshigasaki Runi'nin okuldan ayrıldığını anımsadığında ve onun okuldan ayrılmasına sebep olan olaya tanıklık ettiğinde aslında bu duruma sessiz kalması gerektiğini düşünür. Fakat bir anda kendisini bu olayın içerisinde bulduğunda artık lise hayatı bambaşka bir boyuta doğru ilerlemiştir.

"Birine veda edebilmek için ilk önce onu tanıyor olmak gerekir."

Lütfen Beni Yalnız Bırak manga serisine mutlaka ilk ciltten başlanmanızı öneririm. Eğer serinin ikinci kitabından başlarsanız olay örgüsü havada kalacaktır. Bu durumdan dolayı da mangadan zevk almanız ve ana konuyu anlamanız zorlaşacaktır.

Seride geriye dönüş olgusu işlenirken aynı zamanda lise dönemindeki ilişkilere de değinilmesi eseri ön plana çıkarmış bana göre. Asosyallık ve arkadaşlık olgusunu çizimler ile hem tebessüm ettirerek hem de okuyucuyu düşündürerek aktarması eserdeki merak unsurunu ön plana çıkarmış. İkinci şansın değerlendirilmesi ve ana karakterin bakış açısı incelikle işlenmiş bana göre. Mangayı kapatırken devamında neler olacağını düşünürken buldum kendimi.

İlk kitapta daha çok konunun ana hatları ve ana karakterlerin özellikleri göz önündeyken serinin ikinci kitabında ise daha önceki hayatında asla yapmayacağı bir eylemi Hoshigasaki Runi'nin okuldan ayrılmasını engellemek için yapması Hodaka'nın karakter gelişimine derin bir örnek olmuş. 

"Özellikle almak istediği yeni bir kitap olmasa bile raf raf gezip sayfalara göz atmadan duramamak, bir kitap kurdunun doğasında vardır."

İkinci lise hayatındaki sosyal yaşantısının izlerine serinin üçüncü kitabında devam edileceğini düşünüyorum. Konusu ve çizimleri ile lise döneminin içerisinde kendinize bir yer bulacaksınız.

Eğer zamanda geriye gitme ve ikinci şans gibi temalardan hoşlanıyorsanız bu manga serisini seveceğinizi düşünüyorum. 

Lütfen Beni Yalnız Bırak 1 Kitap Yorumu

"İnsan, insanın yükünü bilmeden ne kolay hüküm veriyor."

90'lı yılların o ince tebessümü mevcut bu eserde. Sokaklarda oynayan çocukların ezan sesi ile eve geldiği, komşuculuğun bir kapı kadar yakın olduğu, elinde ne varsa hiç düşünmeden paylaşıldığı, sevgilerin hissedildiği, kek kokularının fırından çıkıp insanın ruhunu da beslediği zamanlar..

Arkadaşlıkların yürekten hissedildiği, kimsenin kuyusunun kazılmadığı ve sevginin içten var olduğu o zamanları Lale Sokak'ın kaldırımlarından başlayarak evlerin içerisine doğru yol alacaktır. Bu yolculuğa şahitlik ederken her bir karakteri sanki yanı başında gibi izleyecek okuyucu. Onların dertlerini, sevinçlerini, üzüntülerini, acılarını, çıkmazda kaldıkları anların hepsini Pınar Pars'ın kalemi ile yüreklerin bir köşesinde var ederken kendi hayatlarının tınısı da duyacaktır. Zenginliğin gerçek anlamının yardımlaşma ve sevilme olduğunu Lale Sokak'ın binalarından tanıklık edilecektir.

"Bazı insanlar aynı hikayede yaşar ama hiçbir zaman aynı cümlede buluşamaz."

Umutlu bekleyişinin derinliğini, kavuşulamayan sevdaların, aşkın mutluluğunu, yapılan eylemlerin sonuçlarını, pişmanlıkların, geçmişin özlemini ve beklemenin sabrını 90'lı yılların arabesk kokan yıllarında tanıklık edeceksiniz. Ana hatlarıyla Derya'nın çevresinde yaşanan ve gelişen olaylar okunsa da bunların herkesten bir parça olduğunu eserin son sayfasına kadar bilecek okuyucu. 

"İnsan, büyüdükçe yer değiştiren bir şeylerin farkına varıyordu ama bunu kimseye anlatamıyordu."

Yazarın kendisine has kalemi ile 90'lı yılların naftalin kokan Lale Sokak'ında dolaşırken hayatın anlamını yeniden düşünecek okuyucu. Bu eserin okuyucunun içine işlemesi ve geçmişin o bilinen kokusunun duyulması bana göre yazarın kalemiyle ilgili. Yaşananları benimseyerek ve her bir karakter ve anın duygularını kaybettirmeden incelikle işlenmesiyle alakalı.

"Aynı günün içinde biri gelir, biri gider. İnsan yetişmeye çalıştığı her şeyin arasında bazen biraz eksilir, bazen de biraz büyür."

Eğer bu türde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu eseri mutlaka incelemelisiniz.

"Kitap okumak benim için kaçınılmaz bir şey çünkü hayatımda bir sorun çıktığında, cevabı dönüp dolaşıp yine kitaplarda arıyorum."

Hwang Bo-reum'un kaleme aldığı denemelerde kendisinin yazar olmasının yanında nitelikli bir okuyucu olduğunu da fark edecek okuyucu. Onlarla konuşuyormuş gibi aktardığı yazılarında birçok esere yer vermesi ve eserler hakkındaki düşüncelerini de dile getirmesi kitapları hayatının içerisinde her zaman bulunduğunun bir kanıtı niteliğinde. Çünkü onun için kitaplar sadece kağıda yazılmış yazılar değil, o yazıların içerisine dahil olmak demektir. Onda bıraktığı izler ise hayatındaki yapı taşlarından sadece birisi...

"Hayat bazen üstüne üstüne gelir ya, işte o zaman sorularının cevabını kitaplarda arayabilirsin. Umudunu yitirdiğin günlerde, ayağa kaldıracak cümleler yine kitaplardan çıkıp gelir."

Bu denemelerde birçok eserden bahsedilirken aynı zamanda bazı yazarların/ bilinen kişilerin kitaplar hakkında söylemiş oldukları cümleler de mevcuttur. 

"Hayatın derinliklerine dokunan bir cümleyle karşılaştığımızda altını çizerek onu kabul ederiz. Ama aynı anda güçlü bir şüphe de duyarız: Acaba bu cümleleri gerçekten içselleştirebilir miyiz? Hayatımıza uygulayabilir miyiz?"

Yazarın kendi anılarından bahsederken kitapların hayatındaki etkisini denemelerinde yer vermesi yazılanların okuyucuyla bağ kurmasında önemli bir etken. Bu sayede okuyucu kendi gibi düşünen veya sevdiği bir eylem ile ilgili farklı bir bakış açısına tanıklık ederken kitapların zenginliğini hissecektir. 

"Okumayı, kendimi korumak için hikayeler toplama eylemi olarak görüyorum."

Yazarın kendisine has akıcı dili ile denemelerin içerisinde keyifli bir vakit geçirirken kendi hayatınızı ve kitapların sizin için ne ifade ettiğini düşüneceksiniz.

Eğer deneme türünde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu kitaba mutlaka bir şans vermelisiniz.

Balkan Savaşı'ndan Kurtuluş Savaşı'na değin yıllarca cephelerde savaşmış, esir düşmüş, vücudunda savaş yaraları olmasına rağmen vatanı için siper olmuş Hamit Çavuş'un hikayesine tanıklık edecek okuyucu. Annesi ve sevdiği eşi ile sakin ama huzurla yaşadığı köyünden Osmanlı'nın çağrısı üzerine Balkan Savaşı'na doğru yol alırken hayatı daha önce hiç tanık olmadığı olayların içerisinde yer alacağını asla bilemezdi. Balkan, Çanakkale, Doğu Cephesi ve Kurtuluş Savaşı'nın en sarsıcı anlarını ruhunda bıraktığı izler ise bir ömür boyu onunla olacaktır.

"Ben Çanakkale Cephesi'ndeydim. Gelibolu'dan geriye dönen asker çok azdır. Conkbayırı'ında, Anafartalar'da, Arıburnu'nda çarpıştım. Savaştım deyip savaşa girip de sağ kalan hiçbirini gördün mü? Ölünceye kadar ateşten gömleği giymiştir. Üstümüze gülleler düştü. Gökten taş, toprak, kan yağdı. Savaştan geriye kalmış her insan sakattır, yarı ölüdür. Dönenlerin kimi kolunu, kimi gözünü, kimi bacağını bırakmıştır. Sorarsan ben de yüreğimi Çanakkale'ye kurban bıraktım. Nasıl sağ kaldım, nasıl aklımı yitirmedim, bilemiyorum. Yüreğimi sokup aldılar, götürdüler. Bomboş kaldım. Gördüklerimden korktum da hala içimde bir şeyler kaldığını hissettim."

Kısa ama derinliği çok yüksek olan bir eser. Savaşların gerçek yüzünü Hamit Çavuş'un cephelerdeki on bir yıllık mücadelesi ile yeniden tanıklık edecek okuyucu. Özellikle Türk askerinin zorlu şartlarda asla pes etmediğini ve vatanı için her şeyi yapacağını bir kez daha göstermektedir bu eser. 

"Her insan, yarattıklarının sorumluluğunu taşımak zorundadır. Yarattığı şey gözle görünmez olsa bile."

Bir gün bu siyah ağaca beş yaşlarında dilsiz bir çocuk bırakılmıştır. Geziciler içinse bu çocuğun Orman Köyü'nde hiçbir şans yoktu. Onun gibi çocuklar köyden alınıp beyaz ağacın gövdesine gömülürlerdi çünkü köy haklı için işe yaramazlardı. Herkesin gözünde beyaz ağacın çocuğu olacağı ise kesin gözüyle bakılıyordu.

Her şey 1940 yılında Almanya'nın Manş Adaları'nı ele geçirmesi ile başladı. Hayatta kalabilmek uğruna Avusturya ilhak edildiğinde Viyana'dan Jersey Adası'na kaçan Hedwig (Hedy) Bercu için yeni bir tehlikenin sinyali çoktan kendisini belli etmiştir. Çünkü Hedy Yahudi'dir ve Hitler'in onun ırkı için düşündükleri de herkes tarafından bilinen bir gerçektir.

"Eğer bütün bir ırkı aynı kefeye koyar ve herkesin aynı olduğuna inanırsan, o zaman senin de Hitler'den farkın yok demektir."

Hedy, artık kaçacak başka bir yerin olmadığının farkındadır. Bu yüzden dosyalarda kendisinin Yahudi olduğu yer almaması için uğrasa da başarılı olamaz. Kendisini bir yere kadar korumak için Almanca-İngilizce tercümanlık işine başvurur. Almanlara çalışacak olmak onun için zor olsa da gözden uzak ve kimsenin kendisini fark etmemesini unmaktan başka seçeneği yoktur. Onu ilk gördüğü gün fark eden Teğmen Kurt Neumann ise hesaba katmamıştır.

"Bir yerin güzelliği oraya dair kurulan hayaller kadardı."

Ali Kemal Bey'in bir karşılaşma sonucu plansız bir şekilde hareket etmesiyle yaşanan olaylar ve geçmiş yad edilirken ruhta bıraktıklarına; keşkelerin ve eylemlerin sonuçlarının fark edildiği hüzünlü öyküye; kurulan hayallerin yaşanılan bir olay sonucu diğerlerinden eksik olması ile sonuçlanan bir esarete; Mert'in babası Tevfik Bey'i kaybettikten sonra geride bıraktıklarının peşinden gittiğinde öğrendiği gerçeğe; yeni bir hayatın zorlu bir yolculuğa gebe bırakmasının tanıklığına; İbrahim'in yürekte iz bıracak yaşamına; ertemele sanatı üzerinden yaşanılan bir güne; hayallerin bahçeye ekilen fidanlar gibi yeşereceğine olan inanca; unutulsa bile sevginin her zaman yürekte bıraktığı ize doğru yolculuk bekliyor okuyucuyu.

Umudun kırılıp yerle bir olmasını, beklemenin yorgunluğunu, sevginin her an ruhta hissettirdiği inceliği, yeni bir başlangıcın aslında kolayca yapılamadığını, birey olmanın zorluklarını ve yaşanılan hayal kırıklıklarını bu dokuz öykünün içerisinde kendisini belli etmektedir.

"Ertelemek, hayatı dondurduğunu sanırken aslında zamanın seni eritmesine izin vermektir."

Bu dokuz öyküde birey olmanın ne demek olduğuna, yapılan eylemlerin veya seçimlerin yaşama etkisine şahit olurken geçmişte veya şu andaki eksikliği hissedilen her şeye bir yansıma mevcut. Yazarın sıradan gözüken bir duyguyu bile kendisine has kalemi ile ele alması öykülerin kendisine has sesinin daha güçlü duyulmasına olanak tanımış.

Eser sanırım sadece Storytel'de mevcut. Yayınevi araştırması yapmak istediğimde karşıma hiçbir yayınevi çıkmadı.

Buram buram yaşamın kendisi kokan bu hikayelere eğer türü seviyorsanız bir şans vermenizi öneririm.

Londra, savaş arifesinde Grace'in hayal ettiği gibi değildi. Işıklı caddelerin, gıpta edilen sosyal yaşamın ve kendisini çeken mağazaların ardında sığınaklar yapılırken, karartma için evlerin perdeleri çekilir. Üstelik sıklıkla da tatbikatlar yapılmaktadır. Kimi kesim ilk başta bu durumu kaale almasa da Londra, İkinci Dünya Savaşı'ndaki en büyük hedeflerden birisidir.