Yaşanılanları bir kitap aktarıyor. Bu kitap sıradan bir kitap değil; ismi olmayan, bir sahafın en dip köşelerinden birisine atılmış ve kaderine terk edilen kitaplardan... Bir gün o sahafın dip köşelerinden çıkarılıp esmer bir adamın; "Seni buldum." sözleri ile bambaşka bir yolculuğa çıkacağından habersiz. Yüzyıllardır sadece İskoç yazarı tarafından önemsenen ve yazarının ömrü yetmediği için ismi konulamayan ve ünlü bir eserin devamı olan isimsiz kitap kaderine razı olmuştu, esmer adam Selim'in eline geçene kadar.
"Anlamsız ilerleyen yaşam döngüsü içerisinde dalgalı, azgın denizde çaresizce ilerleyen bir yaprak gibi savruldu. Ne bir balık onu merak edip yem sandı ne de bir kayaya çarptı. Sadece savruldu. Kimse merak etmedi yaprağın neden bu sularda olduğunu. Belki de kendi dalında yeşillense ne de güzel büyülü bir varlığa dönüşecekti. Gövdesinden tomurcuk çiçekler açtıracaktı yeni yapraklara gebe. Kokular yayacak, güneşi selamlayacak, böceklere yuva olacaktı. Kim bilir. Ama yaprak yüzmeye devam etti. Hiçbir zaman çiçek açmasına olanak sağlanmadı. Bu masum yaprak, zehirli bir ayrık otu gibi koparıldı fena kimseler tarafından. Rengi karardı, damarlı yapısı bozuldu, üzerinde delikler açıldı..."
Selim bir akademisyendi. Üniversitede yaşanan bir olay sonucu bir süre görevini yerine getiremez. Bu süre zarfında hissettiği baskı hayatındaki gerçeklik ile yeniden yüzleşmesine olanak verdi. Katmanların derinliğine her adım attığında içindeki ait olma hissi seslendi ona. Selim'i çok katmanlı yapan aslında akademisyenliğin kimliği içerisinde gizlediği ruhunun gelgitleridir. Bunu herkesten gizlemeyi başarmıştır çünkü ruhundaki çorak bozkırlar kimi zaman çocukuluğundaki anılara, kimi zaman dile getiremediği satırlara ve kimi zaman ise gerçekleşemeyen hayallerine doğru bir adım olmuştur. Bozkırın kapısını kapalı tutmak ise Selim'in profesyonel olduğu alanlardan sadece birisi. Bir diğer profesyonel olduğu dal ise ilk basım eski kitap koleksiyonerliği. Bu hobisi sayesinde evinde kıymet verdiği ve asla satmayı düşünmediği ilk basımları özenle korur ve saklar. İsimsiz kitap ile de yollarının kesişmesinin en büyük nedenidir.
"Dünyada her şey canlıdır Şehrazad. Kitaplar da dahil, hatta bizimle konuşurlar. Ama sessizce. Evrende her şey bize mesaj veriyor, herkes kendi uğraşınca bir dili çözmeye çalışıyor."
Selim'in kitap koleksiyonerliği ona aşkın enginliğine ulaşmasına ön ayak oldu. İran'dan gelen ve Selim'in koleksiyonunu merak eden ekibin arasında Şehrazad da vardı. Selim onu ilk gördüğünde sanki yıllardır tanıdığını hissetti. Ruhunun bozkırında yer alan yeşil börklü turuncu pars postu ile yüreğinin en derin köşesinde kendisine yer edindi Selim'in.
"Ne de olsa tehlikeli bir yolculuktur aşk, karanlık bir ormana, ıssız bir sokağa, terk edilmiş bir şehre, kimsesiz yollara yürüyüştür. İnsan duygularının sınırlarını kontrol edemezse hiçlik denizinde yüzer var olma kıyılarına çıkabilmek için."
Selim de Şehrazad'ı gördüğünde aitliğin ruhundaki çiçekleri açtırdığını fark etti. Bu fark ediş yaşananların başlangıcı olduğunda artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Aynı zamanda koleksiyonuna en son eklenen isimsiz kitabın yeniden fark edilmesine engin bilgileri ile sağlarken isimsiz kitap ise olanları içtenlikle tanık olmaktadır.
