Fulden Ufacık

"Zaman, sadece bir ölçüm değildir; aynı zamanda bir labirenttir. Geçmişin hakikati ile geleceğin kurgusu arasında dolanır, her adımda ruhun sınırlarını test eder."

Aetherra gezegenindekiler için zaman zardır. Güneşin olmadığı, gökyüzünün gri renkte olduğu askıda kalan bir gezegen. 

"..hissetmek, insanı öngörülemez kılar. Ve öngörülemez olan her şey, sistemler için tehlikelidir."

Lyra Venn de bu gezegende yaşayanlardan sadece birisi. Ruhun esamesinin okunmadığı Aetherra'daki her bir birey on sekiz yaşında Gerçekleşme Sınavı'na girer. Akademik yeterliliğin yanında zihinsel uyum ve duygusal stabil gibi konuları da kapsayan bu sınav, sistem içerisinde bireyin var olup olamayacağını sorgulayan önemli adımdır. Duygu ölçümü anında sergilediği bir eylemden dolayı kurulun ona verdiği ceza Dünya'ya sürgün edilmektir. Duyguların varlığı ve toplum üzerindeki etkisine dair gözlem yaparken aynı zamanda bu duyguların onun üzerindeki etkisinin belgelenmesi için görevlendirildiğinde hayatı artık eskisi gibi olmayacaktır.

Duygusuz bir gezegende yaşan birisi duyguları hissedebilir mi?

Sürgün edildiği Dünya'da tanık olduklarını sorgulamaya başladığında artık eski Lyra olamayacağının farkındadır. Her bir konu hakkındaki sorgusu veya gözlemleri ile yeni bir duyguyu keşfederken insan olmanın özünü de fark edecektir. Ve insan sorgulamaya başladığında cevapların peşinden gitmek için çoktan yola çıkmıştır. Her bir cevabın arkasında ise gizlenmek istenen geçmişin tozlu raflarından kendisini yavaşça belli etmesi ile Lyra'nın atacağı adıma karar vermesi gerekmektedir. 

"Her seçim başka bir duvarın yıkılması demektir."

Bilim kurgu teması üzerinden bireysel bir yolculuğun enginliğine doğru adım atacak okuyucu. Bu adım ile toplumun bireydeki etkisini Aetherra gezegeninde yaşayanlara göre irdelerken insan olma eyleminde duyguların rolüne de tanıklık edecek. Çünkü insan olmak eyleminin içerisinde duyguların rolü sanıldığından çok daha fazla. Yazar derin bir konuyu kendisine has akıcı bir dil aktarmış. Özellikle Lyra'nın gözlemlerini ve bunun sonucunda yaptığı eylemleri incelikle düşündüğü sayfaların içerisinden belli oluyor. 

Bilim kurgu türünde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız veya bu türdeki eserlere başlamak istiyorsanız Duygusuz Gezegen'i inceleyebilirsiniz.

Bu kısa kitapta sadece tek bir kişinin yaşadıkları yer almıyor. Her bir adımda veya sayfaların içerisinden başka kişilerin de hayatlarına tanıklık ediyor okuyucu. Kimisinde ihanetin soğukluğu, kimisinde aşk acısı ve kimisinde de bir babanın tek bir sözünün tüm hayatını etkileyen bir kız çocuğunun büyüdüğündeki eksikliğini. Her birisi sokakta yürüyen herhangi bir kadının yaşadığı veya yaşayabileceği anılar. 

"Hatırlamak ona, hatırlanmak merhumlara. Gözün ve aklın perdesi kalksa nasıl ki herkes cünun olurdu, kalp de öyle. Acının perdesi kalksa dayanılmazdı. Böyle yaralanınca mı, çürüdü kökleri ama o can eriği değildi. Atsa atamaz, yaksa yakamaz. Zamana inanmalıydı, kim ne derse desin, zamanın anı iyileştirecek gücü hep vardı ve olacaktı. Tek acı tarafı bunu her şey ve herkes yerli yerindeyken başaramazdı. Birazını alacak, birazını yerine koyacaktı ama iyi gelen kötü gidene ağır basacak, insan iyileşen yaraları için şükran duyacaktı."

Ayrılığın bireyde bıraktığı boşluk hissi -veya eksiklik- , kalbin ve aklın aynı düşüncede olmamasının oluşturduğu ikilem sanki bir dinleyiciye aktarmak istermiş gibi sayfaların arasından sesleniyor. Aynı zamanda geçmişteki kişileri veya birey için önemli olan mekanlar veya cümleler sıradan gözüken eşyaların içerisinden kendisini göstermesini de incelikle sunulmuş. Hatıraların derinliğinin sadece yaşandı ve bitti olarak aktarılmayıp hafızanın enginliğinde yer edindiğinin de bir kanıtı niteliğinde.

"Belki de sözleri kişiye özel sandığımız için yeniden duyduğumuzda canımızı acıtıyorlar. Belki de hepsini gidenin arkasından sıradanlaştırmak gerekir. İsmi, şarkısı, semti, ne varsa ona aitmiş gibi yapmadan, ortaya dökmek gerekir. Belki böyle, böyle herkesleşecek, bir yerlerde ayrı tuttuklarımız. Belki o zaman daha kolay olacak her şey. Belki ondan sonra yapılabilecek yeni başlangıçlar ve belki dr biraz daha kolay anlatılacaktır, o zaman ayrılıklar."

Geçmişte yaşananlardan sonra şu anda bir kişinin artık eski kişi olmadığını, yeniden karşılaşma veya yüzleşme anında bireyin bunu fark etmesini kendisine has kalemi ile aktarmış yazar. Bu kitabın bana göre bir anda değil yaşanan duyguların hissedilerek sayfalar çevrilmelidir. Bu şekilde karakterlerin anlatmak istediklerinin izlerini takip edebilirsiniz.

Eğer bu türde eserlerden hoşlanıyorsanız kitaba bir şans verebilirsiniz.

Kaos'un sesi ile Olimpos'un topraklarında bir kıpırtı oldu. Bu kıpırtı ile dünya şekillenirken Titanlardan Tanrılara doğru mitolojik yolculuğun adımı atıldı. Mitolojinin önemli tanrılarından Afrodit'in doğuşu ile güzelliğinin gücü kendisini belli ettiğinde arkasından aşkın nefesi onu takip etti. 

"Eros şöyle dedi: "Ben annemin güzelliğinden, dünyanın özleminden, rüzgarın hafızasından doğdum. Benim işim yakmak değil, hatırlatmak."

Eros'un doğuşu ile insan bazı şeyleri hatırlasa da ruhun kendisi ancak Psykhe'nin ulaşılabilir enerjisi tamamlanıyordu. Psykhe bir ölümlü olsa da onun geçtiği her yerde insan kendi ruhunu fark edecekti. Bu fark ediş ve ilginin Psykhe'ye doğru yönelmesi Afrodit'in gözünden kaçmayacak ve oğlu Eros'a bir görev verir. Eros, Psykhe'ye oku ile vurup en çirkin adama aşık edecekken ok tanrının kendisine doğru döndü.

"Ruhla karşılaşan aşk, yönlendirilemezdi. Ancak onunla birlikte dönüşebilirdi."

Eros ve Psykhe'nin aşkını okurken modern dünyadaki insanın aşk olarak bildiği ancak derinlemesine irdelemediği bu duyguyu antik mitin ışıltısında yeniden fark edilecektir. okuyucu. Aşkın kadın ve erkek için anlamını antik mitte yer alan olaylar üzerinden örneklendirilmesi aslında her dönemde duyguların gizeminin aynı olduğunu kanıtlar nitelikte. 

"Aşk geldiğinde dünya daha parlak değildi aslında; insan ilk kez gerçekten görmeye başladığı için öyle algılardı. Ve dünyanın bu halini gören biri artık eskisi gibi bakamazdı. Aşk gittiğinde ise dünya silikleşmezdi. İnsan derinliği kaybedip yüzeyde kaldığı için öyle hissederdi. Ve yüzey, her zaman daha renksizdi."

Tuğba Sarıünal kendisine has kalemi ile aşk kavramının enginliğine doğru sürükleyici ve okuyucuyu düşündüren bir yolculuğa çıkarırken modern dünyadaki insan psikolojisini Olimpos'un zirvesinden göstermek istiyor. İnsanın hissettiği eksiklik duygusunun temellerine doğru inerken öze dönüşün önemine dem vuruyor. Eksilmek, kaybolmak ve kaybetmek eylemlerini aşk ve ruh üzerinden irdelerken fark edilmeyen unsurları eşsiz anlatımı ile sunduğu antik mit ile gözler önüne  sermek istemiş yazar.

"Ruh başkasına ait olanı sahiplenmeye çalırsa kendi özünden uzaklaşırdı. Ve bazen, insan kendine geri dönebilmek için önce kendini kaybetmek zorundaydı."

Eğer mitoloji ve insan psikolojisi türünde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu kitaba mutlaka bir şans vermelisiniz.

Aynı zamanda Charles'in geçmişinden bir anın şu andaki karakterini oluşturmasında önemli bir etken olduğu kendisini belli ediyor. Link'in de Sam'in kırılgan yapısını bilerek davranması, Marshall'ın yaptığı hatayı telefi etmeye çalışması da çizgi romanın insan duyguları üzerindeki derinliği düşünülerek çizildiği ve yazıldığını gösteren unsurlardandır. 

Bu kitapta Sam'in kırılgan yapısının altında aslında ne kadar zeki bir kadın olduğunu bir kez daha görecek okuyucu. Ailesi tarafından cam bir fanusun içerisinde yetiştirilse de -geçirdiği hastalıklardan dolayı- kendi dünyasında yarattığı Ruminate ve oynadığı oyunlar ile yaratıcı gücünü ortaya koyuyor. Özellikle Ruminate bölümlerinde oyuncunun yapması gereken görevlerin  zekice seçilmesi ve yazarın da bu kurguyu ilmek ilmek işlemesi takdire şayandı.