Fulden Ufacık

Hikayeler, Zülfü Livaneli'nin 1970'lı yıllardaki gözlemlerini kalemine aktarması denilebilir. Kitabın en başında "Bu öykülerdeki kişiler gerçek yaşamdan alınmamıştır." cümlesi yer alsa da sayfaların içerisindeki bazı gerçeklik de kendisini belli ediyor. Özellikle Bir Arpa Boyu adlı hikayesini okurken yazarın otobiyografik eseri Sevdalım Hayat'taki bir anısı okuyucunun gözünde yeniden canlanabilir. 

Zülfü Livaneli'nin kaleme aldığı bazı eserlerinde fark edilen bir diğer durum ise insanın psikolojik unsurların da barınmasıdır. Arafat'ta Bir Çocuk adlı sekiz hikayenin yer aldığı eserde de bu unsuru ön plana koyarak 1970'li dönemindeki devlet baskısını da okuyucusuna aktarmıştır. Yakalanma korkusu, polisin halk üzerindeki etkisi, yaşanılan yerden güç veya zorunlu ayrılık gibi temaların insanın ruhunda bıraktığı izleri kendisine has dili ile kaleme almış. Bu hikayelerin bugün de aynı his ile okunması Livaneli'nin kitabın sonunda eseri hakkında verdiği röportajda söylediği cümle ile aktarılabilir:

"Ama edebiyat ilginç bir şey. Bambaşka koşullar altında yazdığınız bir cümle dönüyor dolaşıyor, onca yıl sonra başka bir gerçekliği çağrıştırabiliyor."

Arafın insan üzerindeki belirsizliğini, geçmişin izleri ile geleceğin zorluğunu ve beklentilerin yok olduğunu gösteriyor bu öyküler. Karamsar öğeler de bulunsa insan olmanın bir adım atmak olduğunu da haykırıyor. Öyle ağdalı bir dil kullanmamış Livaneli, olduğu gibi sunmak istemiş hikayelerini. Hikayeler bittiğinde ise okuyucuyu o dönemin kasvetini ve insanların seçimlerini düşündürtür. 

"Hayattan ve kalbimden bütün izlenimleri süzüp bir damla gibi dökmeliyim, anlıyor musun? Kitleleri aydınlatacak, harekete geçirecek kavga şiiri... Gerçek şiir! Yazamıyorum. Bugün, bu yaşadığımız gün fazla etki yapıyor. Bugünü fazla yaşadın mı yazamazsın. Olaylara ve kendime uzaktan bakabilmeliyim. Hatta sana da, sana da... Bir kavganın, bir mücadelenin, çiçek açan hayatın dilidir şiir."

Bana göre eğer Zülfü Livaneli'nin kalemi ile yeni tanışacaksınız başka bir eseri ile başlamanızı öneririm. Öykü oldukları için romanlarındaki gibi bir atmosfer mevcut değil bana göre. Ancak öykü okumaktan hoşlanıyorsanız ve Livaneli'nin kalemi ile başka bir eseri ile tanıştıysanız bu esere bir şans verebilirsiniz.

Sevdalım Hayat Kitap Yorumu

Serinin ilk kitabı geçmişe geri dönme ve bu olaya karakterlerin adapte olması üzerineyken ikinci kitapta ise Hodaka Nanamura'nın gördüğü bir anın ilk lise hayatındaki sonucu hatırlaması ile yaptığı eylemin etkisi okunacaktır. 

Okulun popüler kızlarından Hoshigasaki Runi'nin aslında light novel aşığı birisi olduğunu öğrenir. Bu durum popüler birisi için saklanması gereken bir unsurdur çünkü light novel okumak lise sınırları içerisinde pek gözde bir eylem değildir. Hoshigasaki Runi de bu sırrı Hodaka'nun saklaması gerektiğini açık bir şekilde dile getirir. 

Hodaku, ilk lise hayatında Hoshigasaki Runi'nin okuldan ayrıldığını anımsadığında ve onun okuldan ayrılmasına sebep olan olaya tanıklık ettiğinde aslında bu duruma sessiz kalması gerektiğini düşünür. Fakat bir anda kendisini bu olayın içerisinde bulduğunda artık lise hayatı bambaşka bir boyuta doğru ilerlemiştir.

"Birine veda edebilmek için ilk önce onu tanıyor olmak gerekir."

Lütfen Beni Yalnız Bırak manga serisine mutlaka ilk ciltten başlanmanızı öneririm. Eğer serinin ikinci kitabından başlarsanız olay örgüsü havada kalacaktır. Bu durumdan dolayı da mangadan zevk almanız ve ana konuyu anlamanız zorlaşacaktır.

Seride geriye dönüş olgusu işlenirken aynı zamanda lise dönemindeki ilişkilere de değinilmesi eseri ön plana çıkarmış bana göre. Asosyallık ve arkadaşlık olgusunu çizimler ile hem tebessüm ettirerek hem de okuyucuyu düşündürerek aktarması eserdeki merak unsurunu ön plana çıkarmış. İkinci şansın değerlendirilmesi ve ana karakterin bakış açısı incelikle işlenmiş bana göre. Mangayı kapatırken devamında neler olacağını düşünürken buldum kendimi.

İlk kitapta daha çok konunun ana hatları ve ana karakterlerin özellikleri göz önündeyken serinin ikinci kitabında ise daha önceki hayatında asla yapmayacağı bir eylemi Hoshigasaki Runi'nin okuldan ayrılmasını engellemek için yapması Hodaka'nın karakter gelişimine derin bir örnek olmuş. 

"Özellikle almak istediği yeni bir kitap olmasa bile raf raf gezip sayfalara göz atmadan duramamak, bir kitap kurdunun doğasında vardır."

İkinci lise hayatındaki sosyal yaşantısının izlerine serinin üçüncü kitabında devam edileceğini düşünüyorum. Konusu ve çizimleri ile lise döneminin içerisinde kendinize bir yer bulacaksınız.

Eğer zamanda geriye gitme ve ikinci şans gibi temalardan hoşlanıyorsanız bu manga serisini seveceğinizi düşünüyorum. 

Lütfen Beni Yalnız Bırak 1 Kitap Yorumu

"İnsan, insanın yükünü bilmeden ne kolay hüküm veriyor."

90'lı yılların o ince tebessümü mevcut bu eserde. Sokaklarda oynayan çocukların ezan sesi ile eve geldiği, komşuculuğun bir kapı kadar yakın olduğu, elinde ne varsa hiç düşünmeden paylaşıldığı, sevgilerin hissedildiği, kek kokularının fırından çıkıp insanın ruhunu da beslediği zamanlar..

Arkadaşlıkların yürekten hissedildiği, kimsenin kuyusunun kazılmadığı ve sevginin içten var olduğu o zamanları Lale Sokak'ın kaldırımlarından başlayarak evlerin içerisine doğru yol alacaktır. Bu yolculuğa şahitlik ederken her bir karakteri sanki yanı başında gibi izleyecek okuyucu. Onların dertlerini, sevinçlerini, üzüntülerini, acılarını, çıkmazda kaldıkları anların hepsini Pınar Pars'ın kalemi ile yüreklerin bir köşesinde var ederken kendi hayatlarının tınısı da duyacaktır. Zenginliğin gerçek anlamının yardımlaşma ve sevilme olduğunu Lale Sokak'ın binalarından tanıklık edilecektir.

"Bazı insanlar aynı hikayede yaşar ama hiçbir zaman aynı cümlede buluşamaz."

Umutlu bekleyişinin derinliğini, kavuşulamayan sevdaların, aşkın mutluluğunu, yapılan eylemlerin sonuçlarını, pişmanlıkların, geçmişin özlemini ve beklemenin sabrını 90'lı yılların arabesk kokan yıllarında tanıklık edeceksiniz. Ana hatlarıyla Derya'nın çevresinde yaşanan ve gelişen olaylar okunsa da bunların herkesten bir parça olduğunu eserin son sayfasına kadar bilecek okuyucu. 

"İnsan, büyüdükçe yer değiştiren bir şeylerin farkına varıyordu ama bunu kimseye anlatamıyordu."

Yazarın kendisine has kalemi ile 90'lı yılların naftalin kokan Lale Sokak'ında dolaşırken hayatın anlamını yeniden düşünecek okuyucu. Bu eserin okuyucunun içine işlemesi ve geçmişin o bilinen kokusunun duyulması bana göre yazarın kalemiyle ilgili. Yaşananları benimseyerek ve her bir karakter ve anın duygularını kaybettirmeden incelikle işlenmesiyle alakalı.

"Aynı günün içinde biri gelir, biri gider. İnsan yetişmeye çalıştığı her şeyin arasında bazen biraz eksilir, bazen de biraz büyür."

Eğer bu türde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu eseri mutlaka incelemelisiniz.

"Kitap okumak benim için kaçınılmaz bir şey çünkü hayatımda bir sorun çıktığında, cevabı dönüp dolaşıp yine kitaplarda arıyorum."

Hwang Bo-reum'un kaleme aldığı denemelerde kendisinin yazar olmasının yanında nitelikli bir okuyucu olduğunu da fark edecek okuyucu. Onlarla konuşuyormuş gibi aktardığı yazılarında birçok esere yer vermesi ve eserler hakkındaki düşüncelerini de dile getirmesi kitapları hayatının içerisinde her zaman bulunduğunun bir kanıtı niteliğinde. Çünkü onun için kitaplar sadece kağıda yazılmış yazılar değil, o yazıların içerisine dahil olmak demektir. Onda bıraktığı izler ise hayatındaki yapı taşlarından sadece birisi...

"Hayat bazen üstüne üstüne gelir ya, işte o zaman sorularının cevabını kitaplarda arayabilirsin. Umudunu yitirdiğin günlerde, ayağa kaldıracak cümleler yine kitaplardan çıkıp gelir."

Bu denemelerde birçok eserden bahsedilirken aynı zamanda bazı yazarların/ bilinen kişilerin kitaplar hakkında söylemiş oldukları cümleler de mevcuttur. 

"Hayatın derinliklerine dokunan bir cümleyle karşılaştığımızda altını çizerek onu kabul ederiz. Ama aynı anda güçlü bir şüphe de duyarız: Acaba bu cümleleri gerçekten içselleştirebilir miyiz? Hayatımıza uygulayabilir miyiz?"

Yazarın kendi anılarından bahsederken kitapların hayatındaki etkisini denemelerinde yer vermesi yazılanların okuyucuyla bağ kurmasında önemli bir etken. Bu sayede okuyucu kendi gibi düşünen veya sevdiği bir eylem ile ilgili farklı bir bakış açısına tanıklık ederken kitapların zenginliğini hissecektir. 

"Okumayı, kendimi korumak için hikayeler toplama eylemi olarak görüyorum."

Yazarın kendisine has akıcı dili ile denemelerin içerisinde keyifli bir vakit geçirirken kendi hayatınızı ve kitapların sizin için ne ifade ettiğini düşüneceksiniz.

Eğer deneme türünde eserler okumaktan hoşlanıyorsanız bu kitaba mutlaka bir şans vermelisiniz.

Balkan Savaşı'ndan Kurtuluş Savaşı'na değin yıllarca cephelerde savaşmış, esir düşmüş, vücudunda savaş yaraları olmasına rağmen vatanı için siper olmuş Hamit Çavuş'un hikayesine tanıklık edecek okuyucu. Annesi ve sevdiği eşi ile sakin ama huzurla yaşadığı köyünden Osmanlı'nın çağrısı üzerine Balkan Savaşı'na doğru yol alırken hayatı daha önce hiç tanık olmadığı olayların içerisinde yer alacağını asla bilemezdi. Balkan, Çanakkale, Doğu Cephesi ve Kurtuluş Savaşı'nın en sarsıcı anlarını ruhunda bıraktığı izler ise bir ömür boyu onunla olacaktır.

"Ben Çanakkale Cephesi'ndeydim. Gelibolu'dan geriye dönen asker çok azdır. Conkbayırı'ında, Anafartalar'da, Arıburnu'nda çarpıştım. Savaştım deyip savaşa girip de sağ kalan hiçbirini gördün mü? Ölünceye kadar ateşten gömleği giymiştir. Üstümüze gülleler düştü. Gökten taş, toprak, kan yağdı. Savaştan geriye kalmış her insan sakattır, yarı ölüdür. Dönenlerin kimi kolunu, kimi gözünü, kimi bacağını bırakmıştır. Sorarsan ben de yüreğimi Çanakkale'ye kurban bıraktım. Nasıl sağ kaldım, nasıl aklımı yitirmedim, bilemiyorum. Yüreğimi sokup aldılar, götürdüler. Bomboş kaldım. Gördüklerimden korktum da hala içimde bir şeyler kaldığını hissettim."

Kısa ama derinliği çok yüksek olan bir eser. Savaşların gerçek yüzünü Hamit Çavuş'un cephelerdeki on bir yıllık mücadelesi ile yeniden tanıklık edecek okuyucu. Özellikle Türk askerinin zorlu şartlarda asla pes etmediğini ve vatanı için her şeyi yapacağını bir kez daha göstermektedir bu eser.