Ece Gizem Demir Nefes

Şiir okumayı çok seviyorum. Özellikle de duyguların yansıtıldığı, içinde kendinizden bir şey bulacağınız şiirleri..
Ece Gizem Demir, yeni bir şair olmasına rağmen bu duyguları bana yansıttı. Okurken, "Çok güzel demiş." "Bu duyguyu bana hissetirdi." gibi cümleler kurdurdu. En önemlisi de yaşanmışlık olmasıydı. Yaşanmışlık, şiirlerini daha anlamlı kılmış ve yaşadığı duyguyu bana aktarabildi. Sizi kendi dünyasına davet ediyor. Kendi içinden geldiği gibi şiirlerini harmanlamış, kağıda dökmüş. Doğal ve yüreğinizde hissetmenizin nedeni bence bu. Şiir kitapları okumayı seviyorsanız tavsiye ederim. Ben bir solukta okuyup bitirdim. Kendinizden bir şeyler bulacağınıza eminim. Altını çizdiğim bir çok şiir oldu. Beni kendisine çeken en güzel şey denizi sevmesi. Denizi sevelim.

"Bunca yoldan sonra onca kapı
Sonu cennete çıkan filmler gibi.
Buldum doğru anahtarı.
Geldi mi filmin sonu?
Duruyorum.
Biraz dinle kalbimi."

"Mümkünse renkli yalanları gökkuşağından ayrı tutalım
Çünkü hakikatin en acı olanı bile daha az acıtır
Renkli bir yalandan
Işıklı yollarda arama hakikati
Ne zaman ayık olmaktan bıkarsan ve aklın ne zaman gerçeğe kafa tutarsa,
İşte o zaman en yakınsın ona
Hakikati yalnızca bir sarhoş ya da bir deli getirebilir sana
Bunları geçelim hemen şimdi
Bunlar derin mevzular
Elbette geçelim
Hepsi gibi."

"Tüm bunları sana anlatsam da
Fark etmiyormuş
Geçiyormuş nasılsa.
Yarıda bırak.
Ben yarıda bıraktım.
Mevzu daha derin kaldı
Sen anlamayınca.

Buralar gürül gürül heyecandı
Kapandı kapılar
Ölümün de iyisi kötüsü var.
Şaha gidenler
Susuz bırakıldı.

Boş ver sen hiç kafa yorma bunlara.
Düşünsene bu şiiri yazan kız
Bu dünyaya, her şeyi yarım bırakarak ün saldı.
Sadece kendi kalbinde yürüdü
Sadece kendine varamadı.

Buralar eskiden masmavi umuttu
Kış geldi yine
Gökyüzü güneşi unuttu
Sonra ben seni.

Buralar hep güzellikti.
Serçeler mutluydu iki parça ekmeği paylaşırken
Kargalar geldi sonra.
Serçeler uçuştu.

Buralar hep sendin
Taşmıştın hani anlamından bir zamanlar
Sonra hemen büyü bozuldu
Bunu yazan kız bu dünyaya seni affederek nam salardı.
Duyurmadı.
Boş ver dedi.
Nasılsa bir yerlerde adalet vardı."

"Hepsini geçiyorum...
Ben bu dünyaya ait olmaya çalışarak çok ileri gittim."

"Çünkü insan en çok çözümü
kalbinde aradığı şeylerde çaresiz"

"Geçiyor
Nihayet.
Bir gölgen kaldı.
Kalbime doğamayan kısa bir siluet bir de.
Bunlar çok sığ.
Biliyorsun.
Daimi olmayan hiçbir şey
Kalbimin vizesine vakıf olamıyor.
Verilen tüm sözlerimizi yalanın koynuna soktuk,
Üstelik kendi elimizle
Üstelik kalbimiz daha nefes çekmemişken birbirinin omzundan
Ve hatta nefesini tutmuşken orada..."

"Yollarım yol değilmiş
Öyle diyorlar

Sonum son değilmiş.
Nasıl görüyorlar?
Bilmiyorum.
Bunlar tanrının işi değil mi?
Öyleyse ben vazife edinmiyorum."

"Nasıl vardım buraya
Bilmiyorum.
Savrulmak için bir rüzgar gerekmez mi?
Esmedi oysa.
Rüzgar dediğim bu hayatta sadece saçlarımı sevdi."

"Antidepresan
Yazdığım her şeyin yarısında kaldım
Bu hayatta yarım bırakmak en çok bana dahil.
Yarım kalmak, ben gidince hayata dahil olacak.

Bu antidepresanlar gülümsetmeseler de olur,
         bir şiirin yarısında bırakmasınlar beni.

O zaman çok hüzünlü şeyler oluyor

Ağlamak falan geçiyor içimden sonra
               ilaç yüzünden o da yarım kalıyor."

"Ben en çok bir kelebeğin ömrünü sevdim
Nasılsa kısa sürer dedim
Ölümü kıyamete denk geldi
Hepimiz öldük birlikte
Sonra göz kırptı bana

Dedi hiç beklemezdim ama sonsuz olduk seninle."

"Yani geçen her şey, ardından bakınca daha küçük elbette,
Ama daha anlamlı.
Sonunda idrak ettiğinde bunu, öğrendin geçmenin anlamını.
Hepsini unuttun diyelim.
Umudun bittiği yerin de, başladığın yerin de bir şiirin
beşiği olduğunu
asla unutma."

"Yani savrulduğun rüzgara ait değilsen,
Aynı rüzgar seni sürükler, kendi kalbine."

"Kalbime astın ceketini

Geri dönmen muhtemel dedim.
Aksi de geldi aklıma elbet,
Ama doğmadı içime.

Kalbime astın ceketini.

Sonra fark ettim.
Dışarısı kar kıyamet
Sen asıl dönecek olsan
Ceketi giyerdin."

"Ne zor şey anlamak başkasını
İnsan her yabancı sözü kendi sözcüğünden
Çevirir bildiğine.
Unutma bunu.
Kafiyeyi bozsa da unutma.
Çünkü mühim.

Ben seni okuyunca
İzin kalsın istedim aklımda.

Ben sen okuyunca sözün kalsın istedim
Tam da bu satırda.
Ne zor şey anlatmak kendi kalbini
Evrildi kalbim aynı sonlardan sonra
Kanat çıkardı
Siyah bir kuş oldu
Gündüz vakti bir sapanla vuruldu.
Hiç görülmemiş bir düş oldu."










2 yorum:

  1. şiir okumayı severim şiir güzelmiş...yorumuna sağlık cnm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim güzel yorumlarınız için ❤️

      Sil

Tema resimleri nicolas_ tarafından tasarlanmıştır. Blogger tarafından desteklenmektedir.