Tezer Özlü Çocukluğun Soğuk Geceleri

Tezer Özlü, Türk edebiyatının nostaljik prensesi. Anılarını tüm çıplaklığıyla ele alan yazar, çocukluğundaki anılardan başlayıp gençliğinde yaşadığı olayları kendi görüşüyle anlatmıştır. Kitabı 4 bölüme ayırmıştır. İlk bölüm "Ev"de çocukluğundaki saf duyguların bastırılmasından şikayet etmektedir. Evinden,mahallesinden nefret etmektedir ve hayali seyahat etmektir.
"Seyahat eden, büyük kentlere gidip gelen bu insanlara özlemle bakıyorum: "Bir gün uzak dünyaları ben de tanıyacağım." diye geçiyor içimden."
En çok sevgiyi gizlemekten şikayetçi. Sevgiyi göstermenin gerektiğini savunuyor. Ama o sevgiyi göstermesine izin vermiyorlar. 
İkinci bölüm "Okul ve Okul Yolu" nda gittiği okulun düzenini anlatmıştır.(Avusturya Lisesi) Derslerine rahibeler girmektedir ve ataistlerin günahkar olduklarını düşünürler. Onun hayalleri çok farklıdır ve insanların yaşamın ne demek olduğundan habersiz olduklarını düşünüyor.
"Yaşam, şimdi ancak kavranılması ve anlaşılması gereken; oysa yaşanması, gerçeğe inilmesi ilerideki yıllara atılan bir yabancı öğe gibi önümüze getirilmiş." 
"Kimse yaşadığımız mevsimin, günlerin ve gecelerin yaşamın kendisi olduğundan söz etmiyor. Her an belirtilen bir öğretiye, bizler hep hazırlanıyoruz. Neye?"
Üçüncü bölüm "Léo Ferré'nin Konseri"nde 5 yıl boyunca akıl hastanelerinde yattığından ve bu durumun kendisinde yarattığı sonuçları anlatır. Biten evliliği, ilk eşinin Paris'e olan hayranlığı, Almanya'da dinlediği Léo Ferré'nin konserinde anılarının canlamasını eski kocasını anarak anlatır. 
Son bölümde "Yeniden Akdeniz"de ise Akdeniz'de kendini bulduğunu ve onu oradan koparmamaları gerektiğini anlatır.
Benim bu kitabı sevmemin nedeni gerçek duyguların anlatılması ve Varoluşcu düşüncenin hakim olmasıdır. 

Hiç yorum yok:

Tema resimleri nicolas_ tarafından tasarlanmıştır. Blogger tarafından desteklenmektedir.